in meijer de hond kijkt een oudere psychiater terug op zijn jeugd, waarin een bijzondere vriendschap met een grote zwarte hond en diens joodse eigenaren zijn leven voorgoed verandert. wat begint als een verhaal over verbondenheid en onschuld, groeit uit tot een indringende confrontatie met de gruwelen van de tweede wereldoorlog. wanneer de bezetting toeslaat, verdwijnen mensen, wordt vertrouwen verraad en slaat geweld genadeloos toe. de dood van zijn hond vormt voor de jonge tom het keerpunt: gedreven door woede en verlies kiest hij voor het verzet — met alle morele consequenties van dien. na de oorlog wordt hij psychiater. daar stuit hij op een nog grotere, vaak verzwegen werkelijkheid: de rol van de psychiatrie zelf in het naziregime. achter gesloten deuren blijken duizenden kwetsbare patienten systematisch te zijn vermoord — door artsen die geacht werden te genezen. terwijl velen zich verschuilen achter zwijgen en ontkenning, weigert tom mee te doen aan het grote vergeten. meijer de hond is een aangrijpende roman over schuld en verantwoordelijkheid, over herinneren en wegkijken — en over de dunne lijn tussen dader en slachtoffer. een verhaal dat laat zien hoe een samenleving kan ontsporen, en hoe moeilijk het is om daarna nog recht in de spiegel te kijken.