de tbs-maatregel behoort tot de meest ingrijpende strafrechtelijke sancties in nederland. elke een of twee jaar bepaalt de rechter of de tbs-maatregel moet worden verlengd om te voorkomen dat de tbs-gestelde nieuwe delicten zal plegen. natuurlijk weet niemand zeker of de tbs-gestelde daadwerkelijk zal recidiveren. dit roept de vraag op wanneer de tbs-gestelde klaar is om terug te keren naar de samenleving. de tbs-maatregel is namelijk niet bedoeld om de tbs-gestelde te straffen door hem langdurig op te sluiten. dit onderzoek laat zien hoe rechters een balans zoeken tussen de belangen van de samenleving en de belangen van de tbs-gestelde. door middel van jurisprudentieonderzoek, observaties van zittingen en interviews met rechters zijn de overwegingen van rechters bij de verlengingsbeslissing in kaart gebracht. deze worden geordend en geanalyseerd aan de hand van het focal-concernsperspectief. dit onderzoek biedt nieuwe inzichten voor juristen en gedragsdeskundigen die werkzaam zijn in de tbs en voor iedereen die meer wil weten over de besluitvorming van rechters.