tijdens de coronapandemie kwam maatschappelijke meerstemmigheid onder druk te staan: niet ieders visie werd even serieus genomen, niet iedereen durfde of kon zich uiten en niet iedereen voelde zich gehoord. dat is problematisch vanuit democratisch perspectief. maar het is ook nadelig voor maatschappelijke stabiliteit, de kwaliteit van crisisbeleid en het vertrouwen daarin. om goed voorbereid te zijn op een gezondheidscrisis is het daarom essentieel om nu na te denken over hoe meerstemmigheid beter geborgd kan worden. in deze essaybundel trekken het centrum voor ethiek en gezondheid en gerenommeerde auteurs als marli huijer, hans boutellier, paul depla en nationale ombudsman reinier van zutphen lessen over het waarborgen van meerstemmigheid tijdens een gezondheidscrisis. zij reflecteren op vragen als: hoe gaan we om met botsende waarden en belangen? wat vraagt het om echt te luisteren naar burgers? wat is een gepaste en vruchtbare verhouding tussen wetenschap, beleid en politiek? de geboden handelingsperspectieven over de praktische toepassing van hun ideeen zijn relevant voor zowel bestuurders, politici en beleidsmakers, als voor wetenschappers en zorgverleners.