in het boek maar wij hoorden niet! het leven en de prediking van ds. reinier kok (1890-1982) in historisch perspectief gaat w. van der zwaag (1926-2014) in op de kwestie van ds. r. kok, de predikant van de gereformeerde gemeenten die in 1950 werd geschorst vanwege onder meer zijn vereenzelviging van het aanbod van genade (voor alle hoorders) en de belofte (alleen voor de uitverkorenen). de schrijver geeft een overzicht van zijn leven en de achtergronden van de kritiek op de prediking van ds. kok en de synodale ontwikkelingen daaromtrent. hij was onder de indruk van deze voorganger, zijn geestelijke leven en zijn prediking, die enerzijds scherp was en 'ontdekkend' alles van de vrome mens afsneed, anderzijds ook onvoorwaardelijk het evangelie verkondigde. deze leraar werd na ruim vijfendertig jarige getrouwe arbeid volgens de schrijver op ongenoegzame en onduidelijke gronden in zijn ambtelijke bediening geschorst. de schrijver is van oordeel dat de schorsing ook een negatieve impact had op de prediking van de kerk waartoe ds. kok behoorde. "het kerkelijke vonnis, dat destijds over ds. kok werd uitgesproken, is inmiddels meer dan zestig jaar geleden. heeft daar gods onmisbare zegen op gerust? heeft deze handelwijze zowel de kerkelijke eenheid als de broederlijke liefde versterkt en de liefde van de onbekeerde medemens opgewekt of aangemoedigd? deze vragen blijven ook liggen voor gods alwetend aangezicht!" het boek wordt ingeleid door a. de visser uit middelharnis en voorzien van een nawoord van twee nazaten van ds. r. kok, te weten de dochter a. hulsman-kok uit zeist en kleinzoon w. kok uit veenendaal.