de auteur beschrijft haar gezinssituatie, waarin het adopteren van een beschadigd kind centraal staat. dit dwingt haar en haar partner tot moeilijke keuzes. de titel van het boek is ontleend aan de momenten van het tot hem doordringen. wanneer zijn ‘luiken open’ zijn, luistert hij oprecht naar wat we vertellen. helaas zijn de luiken vaak dicht en is hij selectief in de binnenkomende en uitgaande informatie. het ‘houden van’ is er niet minder om, ondanks het verdriet en de opgekropte tranen die soms nog rijkelijk kunnen vloeien. thecla de bree schreef al op jonge leeftijd verhaaltjes. ooit zei de leraar nederlands tegen haar: “jij moet gaan schrijven, de taal doorgeven.” haar creativiteit werpt vruchten af, taal zit in haar porien. als freelance correspondent schrijft ze voor een lokaal weekblad. van haar hand verschenen vele (peuter)verhalen en het boek “meneer gaat naar de hel’. de auteur is getrouwd, woont in de hoeksche waard en heeft twee kinderen.