ludo ten cate, genealoog tot de dood werpt een scherp licht op het leven van de genealoog ludo ten cate. als hoofd van de centrale dienst voor sibbekunde tijdens de tweede wereldoorlog was ten cate de autoriteit op het gebied van afstammingsonderzoek. bovendien was hij een fanatieke ss’er die zijn expertise met betrekking tot stambomen gebruikte om de raszuiverheid van nsb’ers en ss’ers na te gaan en om joodse mensen die probeerden hun joods-zijn te ontkennen, op onjuistheden te betrappen. ten cate's vakkundigheid en expertise werden een wapen in de handen van de vijand; door ten cate’s onderzoeken hebben vele joden niet aan deportatie kunnen ontsnappen. met zijn maandblad sibbe en met radiopraatjes probeerde ten cate mensen warm te krijgen voor genealogisch onderzoek en voor het belang van raszuiverheid. voor de nsb schreef hij ook in hun tijdschriften en hij kwam met een handleiding voor afstammingsonderzoek. in ludo ten cate, genealoog tot de dood onthult annette evertzen het complexe karakter van ludo ten cate en onderzoekt zij de vraag hoe deze man tot zijn keuzes is gekomen. in hoeverre heeft zijn eigen afstamming daar een rol in gespeeld? en hoe kon hij na de oorlog weer doorgaan met stamboomonderzoek en daar zelfs over publiceren? annette evertzen raadpleegde archieven met betrekking tot de tweede wereldoorlog, maar vond ook in plaatselijke archieven eigen exemplaren van zijn boeken, met aantekeningen, knipsels en brieven.