lotje lover zit vast aan een zilveren koord dat haar met snorretje kater verbindt. stomverbaasd is ze als ze snor ineens hoort praten en vergeet bijna te wapperen met haar armen. zo meteen dwarrelt ze nog als een sneeuwvlokje naar beneden. met ogen als jampotjes staart ze de heilige birmaan aan bij het horen van de spraakwaterval, die hij over haar uitstort. ze schrikt zich een bult als ze ook zijn zwarte snorharen ziet veranderen in gouden snorharen en snorretje's vacht verandert in sneeuwwitte vleugels.na wat heen en weer gepraat vertelt hij haar waarom drugs niet mogen.