gedachten die opborrelen bij het ochtendgloren en tijdens mijn wandelingen door het bos van blaauw in 's-graveland heb ik vastgelegd in gedichten. de seizoenen maken woorden in mij los die ik vaak zonder na te denken opschrijf. het zijn belevingen, herinneringen en indrukken die meest van tijd gaan over de natuur die zo dicht bij mijn huis te vinden is. ik voel mij thuis op de plek waar ik woon, vlakbij waar ik geboren ben. dat thuis kijkt uit over de landgoederen van natuurmonumenten. een bescheiden woonplek met een zeer onbescheiden uitzicht. dat realiseer ik me elke dag weer.