de ogenschijnlijk onopvallende natsumi woont in een modern appartement in tokio met haar man en twee zoons: ze doet de was, gaat naar de supermarkt, bezoekt vrienden en roddelt met de buren. door haar gesprekken met familie en vrienden te volgen, die naadloos overgaan in haar eigen, steeds luider wordende innerlijke monoloog, onderzoekt lichte duizeligheid de duizelingwekkende realiteit van het onvermogen om zichzelf te plaatsen in de eindeloze stroom van details die een eenzaam leven vormen, opgesloten in een eengezinswoning, waar tegelijk alles en niets gebeurt. een acrobatische roman van de veelgeprezen romanschrijfster, essayiste en criticus mieko kanai, wier werk in japan een cultstatus geniet. een verontrustend en scherpzinnig portret van het zelf in de laatkapitalistische samenleving. ‘ik begon me af te vragen of ik altijd al zo had gedacht, of dat dit boek me voor het eerst bewust maakte van de ware aard van mijn geest. zo betoverend is de magie van kanais proza.’ – the new york times ‘in de duizelingwekkende diepten van een heel gewoon leven slaagt mieko kanai erin de rust en wreedheid die naast elkaar bestaan, bloot te leggen.’ – yoko ogawa, auteur van de geheugenpolitie