een man verdwijnt. zelf weet hij niet waarheen, maar niets zal hem tegenhouden. hij ijlt naar een verboden gebied waar zich, als een kloppend hart, een gebouw bevindt dat langzaam door de natuur wordt overwoekerd. de man ontmoet een beer, een koolmees, vlinders, een ekster – maar is het wel een ekster? in geheime holtes van het gebouw vindt de man lichamen. zijn ze echt of zijn ze herinneringen? zijn ze nog in leven? wat betekent dat licht dat als een halo om de lichamen hangt? en waarom giet de man benzine over de vloer van de kamers? lichamen is een hartstochtelijke liefdesverklaring aan de taal, aan beelden die beter nog dan herinneringen samenvallen met wat er in onze levens echt gebeurd is.