een persoonlijke zoektocht naar de toekomst van het romantisch ideaal ruim een derde van de huwelijken eindigt in een scheiding. dat zijn alleen nog maar de officiele huwelijken en geregistreerde partnerschappen. als we alle relaties, al dan niet samenwonend, bij elkaar optellen, dan zijn er steeds minder relaties die een leven lang duren. en toch blijven we streven naar het vinden van de grote liefde, die ene ware, bij wie we ons hele leven zullen blijven. waarom doen we dat? en in hoeverre bepaalt dit ideaalbeeld nog steeds onze relaties en ons geluk? barbara van beukering (58), zelf 35 jaar samen met haar man thomas (77), stevent af op een huwelijk waarin de dood hen zal scheiden. ze voelt zich daarin dikwijls een van de laatste der mohikanen, want ook in haar omgeving zijn de meeste relaties al lang gestrand. heeft ze zelf het geluk de ware te hebben getroffen, of neemt ze met minder genoegen? en wat is het advies dat ze haar drie dochters van rond de dertig moet meegeven? in dit boek onderzoekt ze aan de hand van gesprekken met deskundigen (psychiaters, psychologen, relatietherapeuten, filosofen, wetenschappers, sociologen) en persoonlijke interviews de waarde van de lange verbintenis en de reele haalbaarheid van een levenslange liefdesrelatie. wordt het tijd om de norm te veranderen? barbara van beukering was ruim twintig jaar hoofdredacteur, van onder andere van avantgarde, volkskrant magazine en het parool. zeven jaar geleden gooide ze het roer om en werkt sindsdien als journalist en schrijver. er zijn vier boeken van haar verschenen bij unieboek het spectrum: kruip nooit achter een geranium (2018), je kunt het maar een keer doen (2020), vijftig manieren om afscheid te nemen (2021) en het jaar waarin ik mijn haar verloor (2023).