troostmeisjes heten ze: een naargeestig eufemisme voor de slachtoffers van het systeem van dwangprostitutie, dat tussen 1932 en 1945 uitgerold werd door het japanse keizerlijke leger, de marine en luchtmacht in alle bezette gebieden in zuidoost-azie. tot nu toe werd klakkeloos aangenomen dat er zo’n 200.000 troostmeisjes waren, van wie het merendeel koreaans. de onthutsende waarheid blijkt echter jarenlang toegedekt te zijn, nota bene door het gros van de 34 betrokken landen en stadstaten die de ten minste 500.000 slachtoffers vertegenwoordigen. geopolitieke motieven en handelsbelangen met japan blijken zwaarder te wegen dan mensenrechten, zo ontdekte onderzoeksjournalist griselda molemans. het bewijsmateriaal voor het systematische misbruik trof ze aan in archieven in nederland, engeland, de verenigde staten, australie, nieuw-zeeland, maleisie en zuid-korea; met als topstukken de achter slot en grendel gelegde jurisprudentie betreffende verkrachting en dwangprostitutie; en het geldspoor van de leger- en marinebordelen. levenslang oorlog beschrijft de volle omvang van dit wrede, vernederende systeem en de ingrijpende gevolgen die het voor de slachtoffers heeft gehad. tot op de dag van vandaag. griselda molemans is werkzaam als onderzoeksjournalist en documentairemaker. ze schreef diverse non-fictieboeken, waaronder dochters van de archipel, in het voetspoor van de panter, opgevangen in andijvielucht en de vergeten krijgers.