over vincent van gogh is heel veel geschreven; zijn leven is schijnbaar tot in bijzonderheden welbekend, door zijn werken en door de grote hoeveelheid brieven die van hem zijn bewaard gebleven. en toch niet alleen dat er nu en dan nog eens een enkel nieuw gegeven aan het licht komt, ook zonder dit blijft het leven en het werk van deze uitzonderlijke mens zo boeiend, zo vol van geheimzinnigheid, van menselijke raadselen die tot een immer nieuwe oplossing dringen, van honderd en een facetten die verschillend kunnen worden geinterpreteerd, dat dit alles de een na de ander weer onder zijn onweerstaanbare betovering weet te brengen. aldus is het de schrijver van dit boek vergaan: hij is gegrepen door het mysterie-vincent. hij heeft zich verdiept in zijn schildrijen; hij heeft uit de schriftelijke nalatenschap alles gegevens, ook de kleinste, zorgvuldig verwerkt; hij heeft tochten ondernomen in nederland, in engeland, in belgie en in frankrijk om alle plaatsen te kennen waar vincent heeft geleefd en gewerkt, waar hij zijn weinige uren van vreugde en de vele van leed heeft doorleefd. zo maakte perruchot zich met de wereld van de grote worstelaar om het leven vertrouwd en bouwde hij dit nieuwe levensbeeld op, dat met de woorden "expliciet mysterium" (hier ligt het mysterie open) eindigt.