met haar achttiende verjaardag in het verschiet zal lidewij voor de wet volwassen worden. toch blijft ze vanwege een meervoudige beperking in zekere zin altijd een kind dat zich op geheel eigen, unieke wijze ontwikkelt. in leven met lidewij schetst bert natter een liefdevol portret van zijn dochter. hij doet een poging de werking van haar brein te doorgronden en haalt herinneringen op aan de tijd dat lidewij nog thuis woonde. daarnaast gaat hij op zoek naar hoe er in vroeger tijden werd gedacht over kinderen met een beperking. gaandeweg probeert hij een antwoord te vinden op de vraag wat een mens eigenlijk een mens maakt.