kunstschilder dirk van gulik (1904–1982) was in alle opzichten eigen. hij trok zich weinig aan van sociale conventies en heersende stijlen. dit resulteerde in een verrassend, gevarieerd en soms raadselachtig oeuvre. hij gaf een heel eigen weergave van traditionele thema’s zoals amsterdamse stadsgezichten, portretten, stillevens en landschappen van nederland, frankrijk, spanje en curacao. van gulik studeerde aan de koninklijke academie voor schone kunsten in antwerpen, maar woonde en werkte het grootste deel van zijn leven in amsterdam. hij was lid van kunstenaarsverenigingen als de hollandse aquarellistenkring en arti et amicitiae, waar hij grote waardering onder collega’s genoot. hoewel hij geen brede bekendheid verwierf, was zijn werk bij verzamelaars geliefd. onder meer het verzamelaarsechtpaar van bommel – van dam van het gelijknamige museum in venlo en museum henriette polak namen zijn werk op in hun collecties. deze monografie volgt de kunstenaar in zijn artistieke worsteling met de volmaakte weergave.