studenten komen al eeuwenlang uit alle windstreken van de lage landen naar de katholieke universiteit leuven (gesticht in 1425). van artesie in het zuiden tot friesland in het noorden. filips willem, zoon van willem van oranje, marnix van sint-aldegonde, johan van oldenbarnevelt, erasmus, dodoens, vesalius, mercator, zelfs paus adrianus van utrecht, zaten er op de studiebanken. leuven was het trefpunt van het intellectuele leven in de nederlanden. edward de maesschalck geeft een verrassend en vernieuwend beeld van een tot nu toe onderbelicht maar belangrijk facet van de universiteitsgeschiedenis: de colleges. deze werden gesticht door weldoeners die hun bezittingen voorbestemden om tot ver na hun dood te voorzien in de kost en inwoning voor familieleden, streekgenoten of gewoon voor arme studenten. het was mecenaat avant-la-lettre, een zeldzame kans om de maatschappelijke ladder te beklimmen.