dit verhaal begint net als alle goede verhalen: met een schoolbus die uit de lucht valt. niet dat iemand dat ziet gebeuren, trouwens. iedereen heeft het te druk met andere dingen. met praten over snotjes, bijvoorbeeld. met zakgeld stelen, skateboarden en dapper zijn. met ingewikkelde high fives, niets liever willen dan ontsnappen uit een ingewikkeld leven, grappen maken en troost vinden. maar vooral met naar huis lopen. jason reynolds (1983) las voor het eerst een boek uit toen hij zeventien was. dit kwam omdat hij weinig verhalen zag waarin hij zichzelf, als zwarte jongere, herkende. met zijn gedichten en boeken wil hij daar verandering in brengen en in amerika lukt dat – hij is een van de meest geroemde eigentijdse schrijvers van jeugdboeken. met let goed op won reynolds de zilveren griffel en de carnegie medal (de britse gouden griffel). volgens o.a. the new york times, kirkus en the today show is het ook het beste boek van het jaar. 'een groot schrijver.' - het parool‘opnieuw een bewijs dat reynolds tot de beste hedendaagse amerikaanse jeugdauteurs behoort.’ - trouw'reynolds swingt in dit boek.' - edward van de vendel'de kracht van deze bundel is de stijl. reynolds trekt alles registers open, in vorm en taal. weinig hedendaagse kinderboekenschrijvers kunnen in weinig woorden zo scherp een situatie neerzetten.' - jaap friso'[reynolds] bezit de gave om lezers recht in het hart te raken.' - boekwijzer