in lelystad doet joris van casteren verslag van zijn nieuwbouwjeugd, vol vandalisme en valse liefdes. op hilarische wijze laat hij zien hoe het is om op te groeien in een gemaakte samenleving waar de menselijke maat uit het oog is verloren. hij beschrijft de troosteloze hofjes van zijn jeugd, bevolkt door amsterdamse probleemgevallen en gesjeesde zakenlieden. de stad waar zijn progressieve ouders in 1976 vol goede moed naartoe trokken en waar van casteren opgroeide, werd geen voorbeeldgemeente, maar veranderde in de meest ongewenste plek van nederland. lelystad, een klassieker waarin het vinexleven voor het eerst werd bezongen, geldt als het hoogtepunt in het oeuvre van van casteren. na publicatie veroorzaakte het boek, dat vele malen werd herdrukt, grote controverse in de polderhoofdstad. inmiddels is het niet meer weg te denken uit het nederlandse literaire landschap. op veler verzoek verschijnt nu een nieuwe, uitgebreide editie. deze herziene editie van lelystad, voorzien van twee nieuwe hoofdstukken, verschijnt in het jaar dat joris van casteren een kwarteeuw in de nederlandse letteren aanwezig is. gedreven door een ongeevenaarde nieuwsgierigheid bijt hij zich vast in de vreemdste onderwerpen. hij creeerde een hoogsteigen mengvorm van reportage, autobiografie en geschiedschrijving, waarmee de bakens op de grens van fictie en non-fictie voorgoed zijn verzet. over lelystad: ‘wat is de werkelijkheid zonder de verwondering van joris van casteren? een meester in zijn vak.’ geert mak ‘door een intrigerende mix van autobiografie, journalistieke reportage en geschiedschrijving ontstaat een adembenemende vorm van literaire non-fictie.’ juryrapport ako literatuurprijs ‘briljant.’ de volkskrant ***** ‘een boek dat eigenlijk zijn weerga niet kent in de hedendaagse nederlandse literatuur.’ ons erfdeel ‘net zo vreemd, wreed ironisch en hartverscheurend als de avonden.’ de revisor ‘de truman capote van de lage landen.’ ernest van der kwast