van de grote joodse gemeenschap die groningen kende, keerde na de oorlog vrijwel niemand terug. de voormalige joodse buurt in en rond de folkingestraat was uitgestorven, de synagoge bood veel meer ruimte dan de kleine gemeenschap kon vullen en benadrukte zo de afwezigheid van velen. de titel ‘lege plekken’ verwijst naar deze afwezigen, maar ook naar de leegte die zij achterlieten in bredere zin: in het straatbeeld en de herinnering. in dit boek wordt de plaats van de joodse gemeenschap in de niet-joodse omgeving geanalyseerd; in het bijzonder de relatie tussen de gemeente groningen en haar joodse stadjers. op welke wijze is er in en na de oorlog met joods vastgoed omgesprongen en was daarbij sprake van rechtsherstel? ook de rol die de groningse politie had bij het arresteren en deporteren van joden wordt belicht, evenals de criteria waarmee de naoorlogse zuivering binnen het politieapparaat plaatvond. en hoe verliep de terugkeer en opvang van joodse repatrianten na de oorlog? daarbij wordt nagegaan wie hen onderdak verleenden of hen voorzagen van de benodigde kleding en voeding. het afsluitende hoofdstuk analyseert de ontwikkelingen in de naoorlogse herinneringscultuur. aan de orde komen de monumenten en de verschillende wijzen waarop deze de ontstane leegte vertolken. zo trachten verscheidene historici in dit boek de ontstane leegte te markeren en te duiden. stefan van der poel is universitair docent bij de vakgroep geschiedenis aan de rijksuniversiteit groningen. zijn belangstelling gaat vooral uit naar de joodse en midden-europese geschiedenis. in 2004 promoveerde hij op joodse stadjers. de joodse gemeenschap in de stad groningen, 1796-1945.