schrijver andre dierick leerde de poolse arbeidsmigrant tomasz kennen toen hij 28 jaar oud was. tomasz had zijn geboorteland polen zes jaar eerder verlaten. aanvankelijk vertelde hij dat hij naar nederland was gekomen, omdat hij dacht hier veel gelukkiger te kunnen worden dan in polen. later werd duidelijk dat er ook heel andere redenen waren waarom hij zijn land was ontvlucht. de schrijver kwam met hem in contact door het project samenspraak, bedoeld om mensen met reeds enige ervaring in het spreken van de nederlandse taal verder te helpen. ze spraken wekelijks een uur met elkaar. andre slaagde erin, het volledige vertrouwen van tomasz te winnen, die daardoor meer en meer inzicht gaf in zijn geschiedenis. samen besloten ze dat andre daar een boek van zou maken. dit boek, langs de afgrond, geeft een indringend beeld van een man in gevecht met zijn verslaving aan alcohol en drugs. een prachtig, diepgaand en boeiend verhaal. van andre dierick verschenen eerder twee autobiografische boeken: in ons vak is nooit iets zeker (2009) en over leven na verlies (2020).