belasik beschrijft hoe het idee van 'lang en laag’ (het rijden van een paard met een lange, lage hals en het hoofd omlaag) in de 19e eeuw in duitsland ontstond. deze methode week sterk af van de klassieke dressuurprincipes, waarbij het paard juist leert zijn gewicht naar de achterhand te verplaatsen om 'verzameling' te bereiken. hij beschrijft uitgebreid de anatomische en biomechanische verschillen tussen klassieke verzameling en lang en laag. waar klassieke dressuur de rug en achterhand versterkt, werkt lang en laag juist verlammend op deze structuren. belasik koppelt dit aan de moderne dressuursport, waarin spectaculaire bewegingen en showelementen soms belangrijker zijn geworden dan correcte training. de auteur schroomt niet om daar zijn ongezouten conclusie aan te verbinden.