als jongste van het gezin is sofie het liefst onzichtbaar. in de schaduw van haar broer en zus voelt ze zich comfortabel. niemand die echt op haar let, niemand die zich met haar leven bemoeit en niemand die iets van haar verwacht. en dat is maar goed ook. want terwijl zij druk zijn met het in stand houden van het familiebedrijf, zien ze tenminste niet dat sofie alles moet doen om haar hoofd boven water te houden. al meer dan een jaar geleden heeft ze ontslag genomen om meer tijd te hebben voor de kunstwerken die ze in het diepste geheim maakt. maar inmiddels heeft ze hoge schulden en slaapt ze elke nacht op een andere bank. dit was niet het leven dat ze voor ogen had. er is verandering nodig, en snel. maar hoe voorkom je dat je verdrinkt, als je geen veilige haven hebt om aan te meren?