het zou een leven lang duren - en betty is dan al overleden - totdat edward feathers en terry veneering, als advocaten felle tegenstanders in talloze processen, zich realiseren dat zij net zo goed vrienden hadden kunnen zijn. en toch: het blijft voor edward ondanks dit voortschrijdend inzicht een raadsel wat betty zo aantrekkelijk vond aan veneering. hij is dan wel een imposante verschijning en getrouwd met de mooiste vrouw uit een van de rijkste families van hongkong, maar desalniettemin iemand die in de betere kringen van hongkong (en in engeland al helemaal!) als een parvenu wordt beschouwd. over veneerings afkomst waren er altijd geruchten. was zijn vader een circusartiest - of wellicht een russische spion against the british empire? voor feathers was dat gossip, hij wilde slechts weten waarom betty nooit een kwaad woord over veneering wilde horen. maar zo'n vraag is not done voor feathers - net als voor veneering, die er uiteindelijk nooit achter kwam waarom betty onomstotelijk trouw bleef aan haar onberispelijke man. in het slotstuk van haar old filth-drieluik vertelt gardam met de serene ironie van ouderdom en fatsoen, over de kunst van het zelfbedrog en de wonderbaarlijke capriolen van het leven. maar vooral is laatste vrienden een betoverende roman over een onverwachte vriendschap, de kunst van het vergeven en het vermogen om lief te hebben.