‘terug naar kim en rene zou voor mij ideaal zijn. maar ik ga toch niet de plaats innemen van kinderen die in nood zijn en daar naartoe moeten voor een crisis?’ (eric-jan) af en toe geestig en zonder vals sentiment hebben kim postma en rene wokke hun ervaringen met crisisopvang van pubers in dit boek opgeschreven. ruim tien jaar lang stelden zij hun woonschip hendrik jan in amsterdam voor hen open. het waren vaak levensbepalende ervaringen voor de jongeren, zoals ook blijkt uit hun eigen verhalen in het boek. kim en rene delen hun onzekerheden en ook hun onvermijdelijke fouten met de lezer. maar tonen eveneens hun onvoorwaardelijke betrokkenheid bij het welzijn van de aan hun zorgen toevertrouwde kinderen. kim postma en rene wokke (†2018) werkten ten tijde van de zorg voor de kinderen beiden fulltime. ze schakelden na een aanvankelijke, voorzichtige keuze voor weekendpleegzorg ruim tien jaar geleden over op crisisopvang voor pubers. ‘het mocht wat spannender.’