ouders, scholen, gemeenten, jeugdhulp, werkgevers (sport)verenigingen en kerken, wie maakt zich nu niet druk over het opvoeden van kinderen in deze tijd? een veel gehoorde oproep is om vooral samen te werken aan een pedagogische basis. maar wat als het wel heel erg druk wordt in die pedagogische basis of als iedereen daarin met andere dingen bezig is? ook de oproep om meer preventie zodat kinderen zich meer gaan welbevinden is regelmatig te horen in de media als oplossing voor het oplopende jeugdhulpgebruik. bovendien vragen de landelijke overheid en gemeenten van ons: doe iets voor onze jeugd en ze starten campagnes op als ‘praat over je depressieve gevoelens’ of ‘mamaliefde’. maar al die inzet lijkt niet te leiden tot meer kinderen en jongeren die zich goed voelen. daarom is het hoog tijd voor een ander perspectief. in dit boek verkent bert wienen de pedagogische basis en ziet hij die vooral als de mate waarin pedagogische relaties op elkaar zijn afgestemd. het boek is een vervolg op zijn eerder boek ‘van individueel naar inclusief onderwijs’ dat in 2024 bekroond is tot onderwijsboek van het jaar. nu gaat zijn analyse een stap verder. wat kan er rondom de school? hoe bouwen we aan contexten waarin kinderen samen antwoord leren te geven op de vraagstukken van de toekomst? dit boek geeft zo richting aan alle organisaties die verandering willen in het sociaal domein. onder het strikte motto: ’laad/t de pedagogische basis met rust!’ bert wienen heeft gewerkt in de jeugdhulp en het onderwijs. hij heeft een brede achtergrond als psycholoog, onderwijswetenschapper en bedrijfskundige en is gepromoveerd in de ontwikkelingspsychologie. hij is wetenschapper en adviseur voor scholen, gemeenten en andere overheden. hij is medeoprichter van het instituut voor inclusief onderwijs en de site pedagogischperspectief.nl