tobias wals toont het ware oekraine vanuit de haarvaten. in kyiv op de bodem van een glas laat tobias wals ons kennismaken met de bijzondere verzameling bewoners van borscht hostel in kyiv: typische, schimmige hostelfiguren zoals een uitgeweken complotdenker en wat jonge alcoholisten, maar ook een meisje dat de hele dag in een berenpak loopt en illegale duitse hosteleigenaar. feestend en drinkend leiden zij een bestaan van dansen op de vulkaan met onvermijdelijke erupties van vriendschap en liefde, ruzie en spijt, en geven zo en passant een fraai beeld van het leven van een groep jongeren in het oekraine van voor de noodlottige oorlog. wals weet zijn personages haarscherp neer te zetten en laat ons kyiv zien zoals alleen hij het kent. er rijst een beeld op van een stad die doet denken aan het berlijn van de jaren negentig, maar dan met veel meer wodka.