hebben we in de 'heersende' westerse cultuur die alles wil onthullen onderhand behoefte aan een tegenbeweging? wordt het niet tijd om op te staan tegen de museale overheersing van goedverdienende exclusiviteit? is er een wederopstanding nodig van kunst en cultuur ten opzichte van de mainstream doctrine van doorgeschoten transparantie? moeten we terug naar een nieuwe underground om de toekomst van kunst en cultuur opnieuw uit te vinden? in 'kunst en cultuur waar het schuurt' doet han berghs een poging een aantal gedachten over deze vragen bij elkaar te zetten om de discussie over dit onderwerp van munitie te voorzien.