zijn we ooit dezelfde persoon? waar zijn we als we dromen? kan ik niet willen willen? bestaat normaal als we het nergens zien? praten we om iets te zeggen of zeggen we iets om te praten? kun je buiten je eigen denken denken? en wat willen we eigenlijk als we iets vragen? al sinds socrates zeggen we dat het enige wat de filosoof zeker weet, is dat hij niets weet. en toch hebben filosofen de reputatie wijs te zijn. wat is dat voor een wijsheid die alleen maar vragen oplevert en geen antwoorden? doordat wijsbegeerte zo vaak met wijs wordt geassocieerd, zouden we haast vergeten dat filosofie een begeerte is die in ieders hart klopt. iedereen wil weten waarom er iets is en niet niets, ook al weten we zeker dat we het nooit zullen weten. hoeveel feiten de wetenschap ook produceert, deze vragen blijven vragen. maar wat gebeurt er als je de vragen anders stelt? op geestige, gevoelige en toegankelijke wijze laat coen simon zien hoe onbeantwoordbare vragen toch iets zeggen. want ook al weet simon dat je niet buiten je eigen denken kunt denken, hij vindt in elke shortread toch een uitweg. ook benieuwd naar de vragen op al je antwoorden?