in kruipruimte volgen we dichter en sinoloog lloyd haft op zijn queeste door de “krochten” van het geleefde leven. gaande door holland en taiwan, door zijn gouda en dagou, langs de zee en door het bos, of juist staande bij een rots, stuit haft op vroege vormen en op vluchtigheid, op het net nog niet vergetene en op gekoesterde herinneringen. waarnemingen, het voor waar genomene, het voor lief genomene, het geliefde: het zijn beelden die geleidelijk zich tot inzicht vormen. voorbij de schaduwen waar zich teleurstelling, schaamte en verlies schuilhouden, blijken uiteindelijk toch schoonheid, adem en licht de leegte onder ons te stutten.