bijna een eeuw leven vat je niet in een gesprek samen. toch is dat precies wat marelle wil: met haar negentigjarige vader praten over wezenlijke zaken, over ervaringen van vroeger. tijdens een wandeling door arnhem komen ze tot de kern van het leven. wat heeft je gemaakt tot wie je nu bent? zijn dat de genen? of wordt het leven op een andere manier doorgegeven van ouder op kind? eerst komen er wat aarzelende ontboezemingen, over de armoede in joops jeugd, het onderduiken in de oorlog. daarna delen ze diepe emoties met elkaar, die ze altijd voor elkaar verborgen hebben gehouden. hanneke tinor-centi (ht-c-communicatie) schreef: 'kruimels zijn ook brood' is een treffend, rakend en schurend boek.