een kort verhaal lijkt op een foto, beweert ton rozeman in 'korte verhalen schrijven'. als schrijver laat je immers zien wat er binnen het kader gebeurt, terwijl je tegelijkertijd oproept wat daarbuiten te zien is. zo kun je met beperkte middelen enorm veel bereiken, zoals de grootmeesters van het korte verhaal telkens weer aantonen. rozeman gebruikt de camera- en fotometafoorom schrijvers van het korte verhaalinzichten en technieken aan te reiken. wat kun je bijvoorbeeld met contrast? en wat zie je door de zoeker als je je verhaal bekijkt?