“koorddansen op de grens van de horizon” zijn semi autobiografische belevingen balancerend op het scherpst van de snede van het zijn. de zes verhalen spelen zich af in drie delen van de wereld, afrika, midden oosten en het caribisch gebied. “het achtste graf” vertelt over een ex-shell-arts, die na vele omzwervingen terugkeert naar een door een virulent virus uitgestorven gabon. de eenzaamheid tart de fijne lijn tussen realiteit en waan. in “het hoogste punt” wordt een waditrip in oman naar de jabal shams beschreven. de kern van het bestaan wordt door de magie van natuur uit balans gebracht. op curacao ontdekt titia op mystieke wijze haar rol in de “legende” van “het kind van landhuis ronde klip”. “ras al hadd” is een verhaal over een tocht naar het schilpaddenstrand te oman, waar de natuurlijke drang naar overleven tot een kansspel is verworden. in de “tweeling van helene” overleeft een pasgeboren tweeling de gecompliceerde bevalling en de dreiging van de zwarte magie. in 1973 is bob schuringa co-assistent in het toenmalige sint elisabeth ziekenhuis op curacao. in 1977 gaan hij en zijn vrouw naar curacao terug waar hij toen eerst als chirurgisch assistent werkzaam is in het sehos en later als huisarts in de polikliniek van de shell raffinaderij. in 1981 verhuist het gezin naar de nederzetting te yenzi in het district gamba in gabon. daarna werkt hij als arts in de pdo/ shell kliniek te oman en in 1986 keren ze weer terug naar gabon, port gentil. in 1991 vertrekken ze weer naar curacao.