in acht afdelingen onderzoekt lucas rijneveld wat het betekent om te wonen: in een huis, in jezelf en in verhoudingen tot anderen. wie of wat heb je nodig om een compleet mens te zijn? in een van de gedichten wordt verhaald over het verlangen een ruimte te zijn; iemand zoekt een brandtrap uit deze dag, trekt in plaats van een grijs vest een jongen aan. de vrees om iemand te worden die de ander niet kan hebben om de verkeerde mens om je beenderen te vormen vormt het grootste gevaar voor het maar al te herkenbare en hoopvolle verlangen naar groei. in een taal die naar adem hapt en het zweet van het voorhoofd veegt, staat komijnsplitsers als een huis. in 2020 won marieke lucas rijneveld de international booker prize voor de avond is ongemak.