in knecht, alleen pakt gerbrand bakker de draad op van zijn bestaan (dat zich veelal afspeelt in de eifel) waar hij die ruim een jaar eerder in jasper en zijn knecht had losgelaten. de hond is dood, en hoe lastig die ook was, het leven zonder jasper is leeg. gerbrand is weer alleen en raakt ook nog eens verzeild in een diepe depressie terwijl hij een roadtrip maakt naar griekenland, door beangstigende landen als albanie en bosnie-herzegovina. tussen de pieken en dalen door tuiniert hij, verstaat hij zich met ouders en vrienden en probeert hij weer grip op zijn leven te krijgen. hij leeft niet alleen zonder hond, ook een menselijke metgezel ontbreekt. hoe heeft het allemaal zo ver kunnen komen? zijn depressie weet hij -- althans waar het boek eindigt -- enigszins in bedwang te houden. dit boek is de niet neer te leggen opvolger va jasper en zijn knecht.