ik was net zes jaar toen ik de diagnose epilepsie kreeg. ondanks dat ik weinig herinneringen heb aan mijn leven voor de epilepsie, zie ik nu, dertig jaar later, wel in dat mijn leven totaal anders was geweest zonder. na een lang traject onderging ik in 2016 hersenchirurgie. er volgde een rollercoaster van nieuwe kansen, maar ook met gevoelens van rouw om wat ik voorgoed kwijt was geraakt. waarom kon ik na 25 jaar opeens niet meer leven met die ziekte? ik wilde schreeuwen naar god: “bent u niet eens klaar met kneden?! maak me alstublieft toch eindelijk eens heel!” in dit boek neem ik je mee in de worstelingen van mijn leven, vanaf jesca als klein meisje tot anno nu. een levensreis, een worsteling en een getuigenis, maar bovenal een dankbetuiging aan mijn maker.