in kintsugi gaat dichter lucas hirsch in taal op zoek naar heling en berusting na een periode van dood, rouw en verdriet. nog eenmaal ziet hij zijn demonen onder ogen. het holocaustverleden van zijn familie, de moord op zijn beste vriend: is het kwaad echt en wat zet je daar tegenover? kan er na zoveel dood nog worden geleefd? en hoe? de opa van de dichter, hij overleefde vijf concentratiekampen, vertelde hem eens: ‘ik heb nooit om dit leven gevraagd, maar ik ben er wel dankbaar voor...’ deze uitspraak diende als leidraad of lijmdraad voor de gedichten in kintsugi.