langzaam liep simi naar het meer. haar hart bonsde. ze kon haar ogen niet afwenden. het water leek te leven – het kolkte met slangachtige golven. al haar zintuigen schreeuwden dat ze terug moest gaan, maar ze liep verder. simi heeft nog nooit zo tegen de zomervakantie opgezien. twee maanden logeren bij haar oma die ze nog nooit heeft gezien, zonder internet en elektriciteit. haar oma waarschuwt simi niet het oerwoud in te gaan. maar een stem lokt haar het verboden pad op, het bos in, en algauw zinkt ze weg in rood drijfzand, naar een verborgen wereld… een meeslepend verhaal vol kleuren, geuren, verhalen en legenden uit het betoverende nigeria. de internationale pers over kinderen van het drijfzand: ‘traore kan haast buitenaards goed vertellen. opwindend!’ – the times ‘in kinderen van het drijfzand verweeft traore de gevaren van het oerwoud en de magie van eeuwenoude legendes van een klein afrikaans dorp tot een origineel, meeslepend verhaal dat knettert van realisme en magie. een droomdebuut.’ – the guardian ‘wervelend, magisch-realistisch debuut! ik kon niet stoppen met lezen.’ – the bookseller