onderzoek naar kinderen in de achttiende eeuw staat steeds meer in de belangstelling. naast categorieen als gender, etniciteit, ras en sociale positie in de samenleving richten onderzoekers zich ook op leeftijd als criterium om de werking en de dynamiek van machtsstructuren bloot te kunnen leggen. in het najaar van 2025 presenteert de achttiende eeuw een dossier over ‘kinderen in de achttiende eeuw’. gastredacteuren feike dietz en ramona negron nemen in hun uitgebreide inleiding de kans te baat om niet alleen een overzicht te geven van de stand van zaken in het internationale onderzoek naar kinderen in de achttiende eeuw, maar ze presenteren tevens een onderzoeksagenda voor de komende jaren, waarin ze een pleidooi houden om kinderen een veel centralere plek en agency te geven. in het dossier gaat jessica den oudsten in op de wederwaardigheden van kinderen met een migratieachtergrond in amsterdam. tielke uvin behandelt de receptie van de divine songs van isaac watts in de achttiende en negentiende eeuw. camilla de koning volgt nauwgezet de agency van de jonge lucy burwell in het koloniale virginia rond 1700. wendela de raat laat zien hoe onderwijs voor kinderen van willem de perponcher ingezet werd om kinderen zowel over zichzelf als over dieren te laten reflecteren, met als doel hier levenslessen uit te trekken. alexander van der meer tenslotte schetst de praktijken en achterliggende koloniale en racistische ideologieen in het weeshuis van batavia (jakarta).