luisteren we wel serieus genoeg naar kinderen die zich in een lastige situatie bevinden? die vraag staat centraal in dit boek. aan de ene kant is er onder een aantal professionals de afgelopen jaren duidelijk meer oog gekomen voor de inbreng van het kind. aan de andere kant worden we toch geregeld pijnlijk geconfronteerd met situaties waarin de stem van het kind is genegeerd. denk aan het drama met het vlaardingse meisje en dat in stadskanaal. dit boek gaat over uiteenlopende situaties waarin kinderen in de knel kunnen zitten en waarin extra aandacht voor hun inbreng geboden is. zo houdt reinier feiner een pleidooi voor de rijdende kinderrechter en wijst joost huijer erop dat in de jeugdbescherming een professional ontbreekt die het kind volledig begeleidt bij het naar voren brengen van zijn stem. ivonne leenhouwers laat zien dat de nieuwe wet seksuele misdrijven zelfs amper ruimte biedt voor de stem van de minderjarige. en terwijl in de palliatieve zorg een uitdrukkelijke orientatie bestaat op de inbreng van het kind, maakt mirjam sombroek van doorn duidelijk dat diens participatie in de praktijk nog beperkt is.