kort na het einde van de eerste wereldoorlog begon roger martin du gard een dagboek bij te houden, een activiteit die hij dertig jaar (tot 31 december 1949) onafgebroken voortzette. enkele jaren voor zijn dood voegde hij daar persoonlijke documenten, zoals brieven, eerdere dagboeknotities en jeugdherinneringen aan toe. uit dit ruim drieenhalf duizend pagina’s tellende journal maakte vertaalster anneke alderlieste een keuze: ze selecteerde passages over vriendschap (volgens hem belangrijker dan liefde), zijn werk en constante twijfel, de angst voor de dood, het ‘spinnen’ (dat trage gegons van gedachten) en zijn voorliefde om te observeren (sleutelgatkijken). dan is er nog de politiek, welhaast vanzelfsprekend vanwege het wereldgebeuren in deze periode. een eindeloos genuanceerd schrijven: alles om zo dicht mogelijk bij de waarheid te komen.