lizzie was een bijl gaan pakkenom op haar moeder in te hakkenveertig slagen gaf ze haar.maar ze was nog lang niet klaar:haar vader kreeg ook, hop, meteenveertig slagen, plus nog een.of niet?in haar meeslepende debuut kijk wat ik gedaan heb werpt sarah schmidt een nieuw licht op een van de meest fascinerende moordzaken aller tijden, die ze schildert als een intiem verhaal over een explosieve gezinssituatie waar liefde ver te zoeken is. op de ochtend van 4 augustus 1892 roept lizzie borden naar de dienstmeid: 'iemand heeft vader vermoord.' de gruwelijke moord op andrew en abby borden, die in hun eigen huis in fall river in massachusetts door bijlslagen om het leven zijn gebracht, levert veel onbeantwoorde vragen op en nauwelijks sporen die tot de dader kunnen leiden. hoewel de buren geen idee hebben waarom iemand het gewaardeerde echtpaar iets aan zou willen doen, hebben degenen die het gezin van dichtbij kenden een ander verhaal - dat van een vader met driftaanvallen, een rancuneuze stiefmoeder en twee ongetrouwde zusters met een band die nog sterker is dan bloed en een wanhopige hang naar onafhankelijkheid.terwijl de politie op zoek gaat naar aanwijzingen, troost emma de steeds radelozere lizzie die alleen maar onsamenhangende flitsen van herinneringen aan die ochtend heeft. was ze in de schuur of in de perenboomgaard om aan de verstikkende hitte in huis te ontsnappen? wanneer had ze haar stiefmoeder voor het laatst gesproken? waren ze echt dood en zou alles nu beter worden? knap heen en weer springend tussen het perspectief van de onbetrouwbare lizzie, haar oudere zus emma, de dienstmeid bridget en de raadselachtige vreemdeling benjamin ontvouwt sarah schmidt langzaam maar zeker een adembenemend beeld van de gebeurtenissen van die dag.