‘sommige vriendschappen groeien geleidelijk, de onze herinner ik me als een die er meteen in volle omvang was,’ schrijft elmer schonberger in keten & stompen over de vele jaren dat louis andriessen en hij pianospeelden, in gesprek waren, eenentwintigden, whiskey dronken, roddelden, elkaar brieven schreven en elkaars werk becommentarieerden. aanstichter van de vriendschap was de gemeenschappelijke liefde voor stravinsky, over wie zij in 1983 de nog altijd toonaangevende monografie het apollinisch uurwerk schreven. het begon allemaal kort na de premiere van de staat (1976), de compositie die de kiem legde voor andriessens wereldwijde faam, en eindigde bijna een halve eeuw later met blikken van onverkorte bondgenootschap in het verpleegtehuis waar andriessen zijn laatste dagen sleet, in de geest verdwaald maar nog altijd onnavolgbaar zichzelf. reizen naar stravinsky, uren met bach, premieres in amerika, proletarisch winkelen in zwitserland, composities van hoketus tot may en van de tijd tot agamemnon: leven en werk zijn een in dit intieme verslag van een vriendschap. keten & stompen, dat een antwoord op een krachtig gevoel van gemis wil zijn, bevat enkele van schonbergers persoonlijkste pagina’s. elmer schonberger (1950) is musicoloog, componist en schrijver van fictie (romans, toneel) en non-fictie (muziek). zijn laatste boek is inspiratie wantrouw ik ten zeerste, de biografie van otto ketting. over inspiratie wantrouw ik ten zeerste: ‘elmer schonberger beschrijft kettings oeuvre uitgebreid en met gezag. (...) weinig schrijvers formuleren helderder dan schonberger.’ de volkskrant **** ‘wat een zeldzaam voorrecht in het nederlands een zo voortreffelijk geschreven boek over muziek te lezen.’ de groene amsterdammer ‘schonberger schrijft uitmuntend over muziek en zijn prikkelende descripties en analyses van kettings werken sturen je om de haverklap naar youtube en spotify.’ nrc ••••