wat verliezen we wanneer we volwassen worden en is de droomwereld minder waar dan de werkelijkheid? kerstsprookje is een bijzonder kortverhaal waarin lou andreas-salome het kerstmotief herinterpreteert als een intiem en filosofisch visioen. in heldere, bijna muzikale taal onderzoekt salome de breuk tussen onschuld en bewustzijn, tussen droom en werkelijkheid. haar sprookje onthult daarnaast een diep mysterie: dat het wonder van het leven slechts zichtbaar wordt voor wie durft te kijken met de ogen van een kind. kerstsprookje verscheen voor het eerst in 1917 en werd later met twee andere briefverhalen gebundeld als drei briefe an einen knaben. lou andreas-salome (1861-1937) was een invloedrijke denker, schrijfster en psychoanalytica die een unieke plaats inneemt in de europese cultuurgeschiedenis van de vroege twintigste eeuw. ze werd geboren in sint-petersburg, groeide op in een intellectueel stimulerend milieu en vestigde zich later in duitsland, waar ze zich bewoog in de kringen van toonaangevende denkers en kunstenaars. andreas-salome was bevriend met friedrich nietzsche, die haar bewonderde en om haar hand vroeg, en ontwikkelde een intense intellectuele relatie met rainer maria rilke, wiens werk ze mede hielp vormen. ook sigmund freud rekende haar tot zijn naaste kring en beschouwde haar als een van de scherpzinnigste geesten binnen de psychoanalyse. in haar essays, romans en autobiografisch werk onderzoekt ze thema’s als religie, liefde, identiteit en seksualiteit, vaak vanuit een uitgesproken vrouwelijke en onafhankelijke visie. hoewel ze in haar tijd bekend en gerespecteerd was, is haar betekenis pas decennia later ten volle erkend – als pionier van het vrouwelijke intellect in een door mannen gedomineerd veld.