felicia duisbourgh weet wat december betekent. niet de versie die op kerstkaarten staat — maar de stilte erachter. de tafel die elk jaar kleiner wordt. de stoelen die leeg blijven. mensen die er niet meer zijn. ze zet de kerstboom op zoals ze alles doet de laatste jaren: alleen. dan is er een kerstmarkt. een kraam met gebakken amandelen. en een man die harvey heet — rustig, eerlijk, iemand die maakt wat blijft en luistert op een manier die telt. iemand die zonder uitleg begrijpt hoe het is om mensen mee te dragen die er niet meer zijn. wat begint als een toevallige ontmoeting groeit langzaam uit tot iets wat felicia niet had verwacht. koffie op dinsdagochtend. een dag op een besneeuwde kerstmarkt in een klein dorp. een avond op de brouwersgracht. en de voorzichtige, onmiskenbare ontdekking dat december niet alleen over verlies hoeft te gaan — dat er naast alles wat er niet meer is, ook ruimte is voor wat er nu is. een kerst voor mij is een warm en literair verhaal over rouw en nieuwe liefde, over de mensen die we meedragen en de mensen die we tegenkomen. over loslaten zonder te vergeten. en over de ontdekking dat kerst, ook na alles, nog steeds het mooiste seizoen kan zijn.