de internationaal vermaarde argentijnse dichter alejandra pizarnik, nu voor het eerst naar het nederlands vertaald, werd geprezen door octavio paz en roberto bolano en was bevriend met julio cortazar en silvina ocampo. in haar werk onderzoekt ze de veranderlijke facetten van het zelf en de grens tussen spraak en stilte. in keisnijding (1968) vond pizarnik haar meest persoonlijke thema’s: eenzaamheid, kindertijd, waanzin en de dood. haar poezie is tegelijkertijd intens en speels en soms visionair, en wordt vooral gekenmerkt door een alles overschaduwende hang naar bevrijding.