"weet u wat het is," zei kees, "het is eigenlijk niks, maar ik vergis me telkens met m'n gedachten, hoe zal ik het zeggen ..." en verder kon kees maar niet komen met z'n denken. hij wou er een eind aan maken; hij wou zich duidelijk voorstellen hoe het afliep tenslotte - maar dat mislukte hem. het bleef een eindeloze, eindeloze strijd, hij kon er geen eind aan krijgen, lag-ie al niet minstens een uur te denken? in het vara-programma de meesterwerken bespreekt matthijs van nieuwkerk met paul witteman de lalito-editie van kees de jongen van theo thijssen. kees de jongen is het meesterwerk van theo thijssen. remco campert: 'nooit is een boek zo vlees voor me geworden als dit verhaal over een paar jaar uit een jongensleven, loepzuiver verteld, zonder enige literaire franje of belangrijkmakerij. alles herkende ik. en dan rosa overbeek! zij was niet alleen kees' maar ook mijn eerste liefde. ik durf zelfs te beweren dat wie niet verliefd is geweest op rosa overbeek niet weet wat verliefdheid is.'