roef bosma trekt al zijn halve leven de lijnen van v.v. kwiek '32: op zijn knieen in het geel gebrande gras, met een kalkwagen die lekt bij de naad en de sleutels van het hele complex aan zijn riem. aan de tafel bij het raam zit gerrit, in dezelfde week geboren als hij, eigenaar van het loonbedrijf waarvoor roef in het zwart klust. als er iemand komt vragen hoe dat zit, noemt gerrit meteen zijn naam.er volgt geen wraak en geen rechtszaak. er volgt een seizoen. je ziet ze samen de doelnetten afhalen en over de scheidsrechter praten, je hoort de koffie inschenken door de vrouw die het allang wist. en je vraagt je af wat er overblijft als het dorp te klein is om elkaar te ontlopen.dit is een door ai gegenereerd boek.