in de jaren tachtig en negentig liep op de nederlandse velden een boomlange spits rond met felrood haar, wat hem bijnamen opleverde als de vuurtoren en lantaarnpaal. een atypische en veelbesproken voetballer op wie supporters graag hun frustraties botvierden. van spreekkoren in het stadion tot zelfs doodsbedreigingen aan huis. a man people love to hate. maar de vuurtoren bleef altijd overeind. john van loen (1965) was een prijzenpakker en bekerfenomeen, die speelde voor fc utrecht, roda jc, anderlecht, ajax, feyenoord en sanfrecce hiroshima. onder trainers als van hanegem, van gaal, de mos en beenhakker. van loen maakte ook deel uit van de oranjeselectie tijdens het wk ’90. als mens is hij getekend door de vroege breuk met zijn ouders, die hem als jonge profvoetballer financieel benadeelden. anno 2021 is john van loen alweer toe aan zijn derde leven. na 35 jaar strandde de relatie met zijn eerste vrouw en begin dit jaar overleefde hij een hartinfarct. maar john van loen blijft altijd lachen. john van loen, over de rooie is een verrassend portret van een kleurrijke en uitgesproken man. een levendige reconstructie van zijn turbulente voetbaljaren, de plotselinge doodsteek van zijn trainerschap en de grote leegte daarna. een verhaal over vertrouwen en verraad, geldingsdrang en faalangst, liefde en haat. en over vallen en opstaan.