helaas is jezus voor veel mensen te religieus om van te houden, te afstandelijk om te kunnen ervaren en te streng om een bron van leven te kunnen zijn. wat hebben we in de loop der eeuwen van hem gemaakt? klopt dat beeld wel met de werkelijkheid? in de bijbel lees je over mannen en vrouwen die drie jaar lang intensief en vriendschappelijk met hem optrokken. over de mogelijkheid om net zo'n relatie met hem te hebben als vader en zoon met elkaar hebben. ken je hem zo? want, als je jezus niet kent als persoon... als je zijn unieke persoonlijkheid - speels, geraffi neerd, vriendelijk, vurig, zachtaardig, gevat, vol woede tegenover alles wat religieus is - niet kent, kan het zijn dat je slechts een beeld van hem hebt leren kennen en niet hemzelf. als je jezus niet ervaart in je leven... als je de troost van zijn concrete aanwezigheid niet kent... als je zijn stem nooit hoort... dan ben je bestolen. en als je de kracht van zijn leven in jou niet kent, die jouw persoonlijkheid vernieuwt, je gebrokenheid geneest en je in staat stelt te leven zoals hij leefde, dan ben je beroofd. jezus, bevrijd me van alles wat niet waar is over u en laat me zien wie u werkelijk bent