dit boek is een fascinerend verslag over de ervaringen die yvonne keuls opdeed in een opvangcentrum voor jongeren. geen vriendelijk verhaal, geen mooi verhaal, maar een hard, realistisch verslag van mislukkingen en af en toe succes, van falende instanties (politie, ggd, jeugdzorg) en – zo eerlijk is ze wel – van fouten die het team zelf maakte. niets is verzonnen; de enige veranderingen die zijn aangebracht zijn bedoeld om herkenning te voorkomen. uit de vele jonge mensen die in het opvangcentrum kwamen, blijft een aantal hangen totdat het sluit; anderen komen met tussenpozen terug, omdat ze voor het eerst een plek hebben gevonden waar ze zich thuisvoelen, waar warmte en gezelligheid heerst. met haar bekende trefzekere stijl heeft yvonne keuls hier vervolgens een indringende en aangrijpend verhaal van gemaakt.de hoofdpersonen in de beroemde sociale romans van yvonne keuls, waarvan ‘jan rap en z’n maat’ er een is, zijn sterke figuren die in een ellendige situatie terecht zijn gekomen.